Philippe Metz Testpeople
”Er is maar één manier om kinderen te leren fietsen: loslaten. Dat vinden we best eng, maar we doen het toch. Want we beseffen: Om te leren, moet je de schijnzekerheid van het vertrouwde loslaten. Als dat lukt met onze eigen kwetsbare kinderen, waarom dan niet met een organisatie van volwassen professionals? Met die vraag worstel ik al geruime tijd. Maar, hoe kan het ook anders, het antwoord komt van Testpeople zelf.

De inmiddels wereldberoemde Braziliaan Ricardo Semler voerde ooit ‘democratische bedrijfsvoering’ in bij zijn bedrijf Semco. De drieduizend werknemers bepalen daar alles zelf: hun salaris, hun werktijden, hun leidinggevende. Managers kennen er geen enkel privilege, de macht is aan de meerderheid. Hoe je werkt, maakt niet uit: Het resultaat telt. Semler stelt: Als je creatieve werknemers wilt, verstik ze dan niet met een keurslijf van onzinnige regels.

Meer vertrouwen in medewerkers is kennelijk erg lastig. Management is vaak gebaseerd op wantrouwen en controle. Denk alleen al aan zoiets als een aanwezigheidsplicht, waardoor we ’s ochtends massaal aanschuiven in de file. Of aan een beperkte tekenbevoegdheid. De helaas onlangs overleden Arend van Randen, met zijn Learn-methode een volgeling van Semler, zei daarover: “Als mensen zich gedragen als dieren in een kooi, ligt dat niet aan de mensen, maar aan de kooi.”

Al bij de start van Testpeople zag ik voor me dat medewerkers op enig moment uit hun functie zouden groeien. Dat ze méér zouden willen doen, of iets heel anders. Ik zie het bedrijf liever als een platform voor ideeën, een incubator, dan enkel als een softwaretester. Begrijp me niet verkeerd, ik ben trots op het succes dat we met Testpeople hebben behaald. Maar om succesvol te blijven, en (veel belangrijker) om het beetje leuk te houden, moet je jezelf uitdagen. Testpeople streeft niet naar winstmaximalisatie, maar naar pleziermaximalisatie.

Daarom ben ik ontzettend blij dat de laatste tijd nieuwe ideeën worden gepitcht door medewerkers. Waar ik al langere tijd op hoopte (misschien stond de kooi niet wijd genoeg open), komt nu los. De een wil met big data aan de slag, de ander denkt aan software-ontwikkeling en een derde wil zich toeleggen op de product owner-rol in Agile-omgevingen. Ik juich het van harte toe, voel me geïnspireerd door collega’s en ben buiten mijn comfort zone gestapt om zoveel mogelijk ideeën in praktijk te brengen. Opeens ben ik een dienende business developer geworden. Best democratisch, toch?”

Philippe Metz

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *